En… wie ben jij?

who-are-you

Afgelopen week volgde ik een aardige topic over jezelf zijn. Dúrven zijn. Het is bijna zoiets als schaars gekleed over straat gaan, wetende dat de  blikken van de omstanders iets vinden. Iets van jou vinden. Positief dan wel negatief. Ik vind het daarom wel bewonderenswaardig: mensen die zeggen onder alle omstandigheden zichzelf durven te zijn.  Maar IS dat ook zo? Altijd jezelf zijn? Voor mij spelen mensen vaak een rol. In de rol van ouder reageer je anders op een situatie dan in de rol van partner, of collega. Denk eens aan de situatie waarin een collega je bemoedert. Ik hoef je niet te vertellen hoe je daarop zult reageren …… Dus rollen? Ja. Geloof mij maar.

Voor de aardigheid werp ik een blik op Twitter. Ik lees de profielen en zie de karakters over mijn scherm rollen. Wie van hen zal zichzelf zijn? Laat ik het anders stellen. Welke karaktereigenschappen mogen gebruikt worden om bij te dragen aan een Twitterpersonage? En niet minder onbelangrijk: met welke reden? Om WIE je bent of om WAT je bent? Of misschien wel om de verkapte wens dat je zou willen wie je bent.

Kijkend naar mezelf… ik twitter niet onder mijn eigen naam. Laten we het een persoonlijk dingetje noemen. Dus heb ik ook niet mijn eigen snoet als AVA. De  foto van Monica Belucci in combinatie met het door mij gekozen bio zetten een beeld neer, dat mede onder invloed van de interactie met mijn volgers meer en meer vorm krijgt. Onbedoeld wordt Morgenster toch een wat andere personage dan ik in werkelijkheid ben. En eigenlijk is dat best jammer.

Advertenties

#BewustMinder: thuis calorieën verbranden

foto

 

Vandaag vroeg iemand aan mij: ‘hoe kun jij rondkomen van het salaris van een 28 urige werkweek en toch ook nog leuke dingen doen die geld kosten?

Het is eenvoudig. Keuzes. Wikipedia verwoordt het fraai: ‘Een keuze is het resultaat van een cognitief proces, waarbij de merites van meerdere keuzemogelijkheden tegen elkaar worden afgewogen.

Eerlijk is eerlijk, het is iets makkelijker gezegd dan gedaan. Die aanpassing aan het nieuwe leefpatroon, de neiging je te moeten verantwoorden op vragende blikken uit je omgeving. Urgentiebesef klinkt een beetje bla bla, maar het is wel de drijfveer om uit de vicieuze cirkel te stappen. De vicieuze cirkel van van fulltime werken, beperkte vrije tijd, het uitbesteden van huishoudelijke klussen en het daarmee samenhangend uitgavepatroon. Echt, eenmaal gewend aan minder pecunia kan ik het eigenlijk iedereen aanbevelen.

Het is een kwestie van je gezonde boerenverstand gebruiken. Die auto wel of niet gebruiken, dat weten we nu wel. Maar wat denk je ervan om zelf je huis te poetsen? Hiermee bespaar je op de kosten van een werkster (zomaar € 150 per maand) en ook op die van de sportschool (€ 25 per maand) of een strijkservice (€ 25 per maand) omdat het poetsen van je huis je de nodige lichaamsbeweging geeft. Wat zeg ik: goed poetsen is een volledige workout!

Je hebt een keuze. Simpel hè. Maar zo werkt het wel.