Kiezen voor het beste

~ Als bezit niet gelukkig maakt, probeer dan eens minder te bezitten ~

 

‘Kwaliteit boven kwantiteit bij alles’, het was zomaar een tweet die ik zag langskomen. Twee abstracte begrippen, die voor ieder van ons anders uitgelegd kunnen en zúllen worden als je er expliciet naar zou vragen. Kiezen voor het bèste, betekent niet per definitie kwantificering in materie of geld. Het is ook het geven van je volle aandacht, je focus. Het is je bewust zijn en dat wat je in staat stelt om weloverwogen keuzes te maken.

Naar mijn mening zit de kern van deze oneliner in de kwantiteit. En dan vooral in het terugdringen ervan. Want wat zegt een hoeveelheid eigenlijk? Neem kleding. Als ik je vertel dat je waarschijnlijk slechts 20% van je kleding 80% van je tijd draagt, hoeveel hangt er dan eigenlijk overbodig in je kast? Is het niet ontzettend jammer van je kastruimte, verspilling van de energie die voor de productie ervan nodig was en wellicht ook van je geld?

Dat euvel van volle kasten, een rommelig huis vanwege rondslingerende spullen, herken je dat ook? Wat mij vooral bezighoud is de drang tot bezit. Omringd door huisraad en spullen wanen we ons gelukkig. We schaffen spullen dubbel of driedubbel aan. Uit oogpunt van gemak, luxe. En ondertussen verkleinen we de wereld om ons heen.

Onlangs heb ik een voorzichtige stap gemaakt met het opschonen van m’n schuur. Met schroom begonnen maar achteraf zonder pijn in m’n buik heb ik afstand genomen van overtollige huisraad: verkocht via internet, weggegeven, in de ‘Zak van Max’ (Leger des Heils) gestopt en waar ik écht niets meer mee kon, weggegooid. Opruimen en afstand nemen creëert letterlijk ruimte en rust. En zo neem ik kamer voor kamer onder handen. Beoordeel ik de spullen op functionaliteit, emotionele waarde en wanneer het voor het laatst gebruikt is.

De volgende stap wordt de keuken. De voorraad borden en mokken is voldoende om een half weeshuis van eten voorzien. Spullen die in de keuken thuishoren liggen verspreid door m’n huis vanwege ruimtegebrek in de keuken. Dus…… Langer dan een jaar niet gebruikt gaat de doos in, borden en mokken worden teruggebracht naar maximaal 6 personen. Het betekent een keuze tussen m’n ‘nette servies’ en de bonte verzameling van aardewerk en glas met herinneringen aan m’n reizen. Eigenlijk is het helemaal geen keuze en is het een kwestie van inpakken wat ik niet gebruik. Ik hoef je waarschijnlijk niet te vertellen wat in m’n keukenkastjes achterblijft.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Chroom dat blinkt

 

Gisteren viel het me op. Al die ongeschonden auto’s in het straatbeeld. Kijk er maar eens goed naar. Hoeveel vierwielers hebben nog zichtbare schade? Ik besloot mijn vraag voor te leggen aan Google. Want ja, zo doe dat je tegenwoordig. De tijd van woord + woord tussen aanhalingstekens is voorbij sinds de algoritmen van Google zo goed zijn doorontwikkeld dat je vragen worden beantwoord als ware Google een orakel. Maar dat terzijde.

Terug naar die buitenkant. Kras-, buts- en deukloos rijdt Neerlands wagenpark over onze wegen. Dát is wat mij intrigeert. Op de één of andere manier moeten we de schijn van mooi en goed en dan vooral op het eerste gezicht, die buitenkant!, ophouden. Italianen hebben er een prachtige uitdrukking voor: ‘fare la bella figura’.

‘Ploink’ zegt mijn linkerhersenhelft. In mijn hoofd krijgt een auto een lijntje naar ‘relatie’ en de associatie begint.

Onwillekeurig moet ik aan inruilen denken wanneer het mooie eraf of na schade total loss is. Leeftijd is een dingetje. Tel daarbij de kilometerstand op. Wèl geven we ons gouden koetje – of in het hoge segment koetsje – de beste verzekering die we maar kunnen denken, zodat alle zichtbare plaatschade direct kan worden weggepoetst. Wanneer de leeftijd van de auto toeneemt en de eerste nukken zich aandienen, wordt het bezit minder aantrekkelijk. Die koude start in de winter, de eerste roestplekken. De auto begint haar glans te verliezen. De houdbaarheidsdatum nadert en inruil wordt overwogen. Dat we misschien wel eens een onderhoudsbeurtje hebben uitgesteld of overgeslagen, dát wordt op dat moment vergeten…..

Onderhoud ….. Dat is iets wat je zelf in de gaten moet houden. Dáár zijn geen verzekeringen voor.