Populariteit is belangrijker dan gerechtigheid

Heb jij 04:13 minuten over om deze boodschap te beluisteren? Hij spreekt zijn bezorgdheid uit. Ik deel die.

Letterlijk.

 

Advertenties

Wat het is

IMG_1911

Het is onzin
zegt het verstand.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is ongeluk
zegt de berekening.
Het is alleen maar verdriet
zegt de angst.
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is belachelijk
zegt de trots.
Het is lichtzinnigheid
zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk
zegt de ervaring.
Het is wat het is
zegt de liefde

(Erich Fried 1921-1988)

Duifies

duiven

 Het is een koppel en ik heb ze Jut en Jul genoemd.

Sinds een aantal maanden heeft een duivenstel mijn balkon als slaapplaats uitgezocht en ik kan je verzekeren dat dat niet ongemerkt blijft. Hoewel ze stilletjes de nacht op mijn balkon doorbrengen, laat hun verblijf flinke sporen na. Want ja, duiven kakken. Ze verliezen veren. En verder wil ik niet weten wat ze nog meer op mijn balkon doen.

Dat is de ene kant van het verhaal. Aan de andere kant….

Ik snap hun keuze voor deze slaapplek. Het is de hoek van m’n balkon waar zij strategisch zicht hebben op wat er rondom hen heen gebeurt, terwijl zij heerlijk beschut en in de warmte van mijn huis duivendingen zitten te doen. En als ik ze zo met z’n tweetjes zie zitten, volkomen chill en zacht koerend… wie ben ik dan om dit pril geluk te verstoren?

Bovendien zijn het duiven!  Ze zijn niet alleen levenslange partners, maar ook vredebrengers én spirituele boodschappers. Welk karma roep ik over mij af door ze wreed te verjagen? Wie weet wat dit koppel mij wil laten zien. Want wát als zij mij nu eens hebben uitgekozen?! Ja? Dan gaat het niet om die windstille plek. Dan zal het gaan om de boodschap die zij komen brengen. Hoe dat allemaal werkt weet ik ook nog niet, maar wat ik wel weet is wat een bezoek aan een medicijnman, tijdens een vakantie in Nepal, met mij heeft gedaan.

De goede man wist, naast het aantal kinderen dat mijn leven zou verrijken, te vertellen dat ik omringd zou gaan worden met liefdu en vrede. De #Heerliefde die is er, treffender had hij het niet kunnen voorspellen. En dan nu die duiven. Laat de toekomst maar geschreven worden. Al dan niet dankzij de duiven. De symboliek ervan vind ik in ieder geval prachtig.

Ik wens je een liefdevolle zondag.

 

Waarom werk jij?

IMG_3396

‘Wat is nu eigenlijk jóuw drijfveer om te werken?’, werd mij onlangs gevraagd.  Ik moet bekennen dat mijn antwoord een beetje oppervlakkig bleef. Ik werk graag met mensen, aan een mooi product.  Pfff.  Lekker algemeen en veilig hè? Dus de afgelopen dagen heb ik daar mijn hersens eens over gepijnigd, in de hoop hierop een antwoord te vinden. Want wanneer je een baan hebt, is werken op een goed moment een vanzelfsprekendheid waar je 8 uur per dag mee vult, waardoor je aan het eind van de maand je salaris op je rekening gestort krijgt om noodzakelijke en leuke dingen mee te doen.

Ik heb al eens eerder geschreven over de ratrace, ons drukke bestaan en de vicieuze cirkel waarin we ons bewegen. Maar nu deze vraag expliciet aan mij werd gesteld, kwam ik uiteindelijk tot een verrassend inzicht.

Voor hoeveel van ons is werken een middel om geld te verdienen? Zodat we daarmee onafhankelijk (denken te) worden?  En dat we met het geld dat we te besteden hebben die dingen kunnen doen, waar we blij van worden? Waar onze passie ligt? En dat we op die manier invulling geven aan ons leven?

Herkenbaar?

Lees dan verder.

Er zit een gedachtefout in deze denkwijze. Als we weinig uur zouden werken, hebben we relatief veel tijd maar minder geld om te doen wat we diep in ons hart zouden willen. Voor alle duidelijkheid: vrijwilligerswerk laat ik hierbij buiten beschouwing omdat dit doorgaans een aanvulling is op je dagelijks bestaan. Het gaat hier puur om het verrichten van die activiteiten die je in staat stellen in je onderhoud te voorzien. In het geval we fulltime werken en voldoende verdienen om leuke dingen te doen, ontbreekt het ons vaak aan de tijd ervoor.

Kijk eens naar de matrix. En volg vanaf het linker kwadrant de rode pijl en je begrijpt wat ik bedoel.

 

Nog steeds herkenbaar?

Dan vraag ik je nu om eens te ‘omdenken’. Lees het kwadrant van linksonder naar rechts en volg de groene pijl. Wanneer je invulling geeft aan je leven, door te doen waar je passie ligt, word je daar zeer waarschijnlijk ook goed in. De kennis en kunde die je opdoet zullen je doen onderscheiden van anderen en deze kennis zal je (meer) onafhankelijk maken. Ik ben ervan overtuigd dat dit uiteindelijk geld oplevert. Gewoon omdat je goed bent. Omdat iemand die vanuit zijn passie werkt, die met een overtuigend en eerlijk verhaal komt, een ander in zijn bevlogenheid zal meenemen. Dat je staat voor wat je kunt. En wie je bent.

Ik geloof daarin. Jij ook?

Van blikken en blozen

 

Dankzij de R in de maand is het hoestseizoen al weer een paar maanden op dreef. Reden om de keelverzachter der keelverzachters, te weten drop eens onder de loep te nemen. En nu gaat het niet om het soort drop als wel de verpakking. Noem het beroepsdeformatie: van mooie, duurzame of slimme verpakkingen kan ik genieten. Bovendien kunnen het prachtige beelddragers zijn. In dit geval bekijk ik de verpakking op gebruiksgemak, omdat we in deze tijd van het jaar allemaal wel eens met drop onderweg zijn. De grootgrutter biedt ons een aantal opties:

  • Uitdagende plastic zakken met Engelse drop (van zoet tot zout en wat daar tussenin zit)
  • Doorzichtige puntzakken, voor je zelf geschepte drop
  • Doosjes met autodrop (de parkeerwachters… die zouden verboden moeten worden)
  • Papieren zakjes met die allemansvriendjes waarvan je gaat huilen
  • Rolletjes met drop
  • Blikjes drop

En van die laatste word ik toch zo blij. Ik kan eerlijk gezegd nooit kiezen tussen Pottertjes, in dat prachtige langwerpige, hoogglanzend zwarte blikje met handig doseer-hulptussenstuk waaronder als zwarte pareltjes de potters liggen, of het simpele blozende blikje van de Diele met heuse pastilles die een mix zijn van menthol en honing. Bescheidenheid siert deze blikjes, die je zo handig in je tas kunt meenemen. Het zijn one-piece-a-moment dropjes waarbij je rustig kunt blijven doorpraten terwijl je ondertussen het dropje verlegt van onder je tong naar achter in je wang. En dat zonder te stikken.

Voor het grote graaien neem je vooral een plastic zak, waar je ongegeneerd uit blijft dooreten. En dan vooral geen puntzak, omdat je nooit onderin die punt komt. Geen kartonnen doosje want wie dat ooit bedacht heeft…  De Fishermansfriend is slechts bedoeld voor huilende mannen en vissers. Rest de rolletjes, waar je van die knullige sliertjes aan krijgt door het voorzichtig openscheuren en vervolgens uitgedroogde dropjes in je dashbordkastje hebt liggen.

Om het veldwerk even compleet te maken. Karton en plastic leveren jullie als keurige burgers natuurlijk gescheiden aan. Ik geef de kleine blikjes daarentegen een tweede leven; voor naalden en spelden, postzegels, als pillendoosje voor op reis en voor alles wat ik in dit kleinood kan bewaren.

 

 

 

 

 

Gezond of niet dan?

Graag wil ik alle verantwoordelijkheid voor een gezond leven zelf nemen; ondanks dat ik af en toe een sigaretje rook, een zeer gematigd drinker en een beperkt vleeseter ben. Groenten en fruit staan volop op het menu, ik heb de nodige lichaamsbeweging en beoefen geen levensgevaarlijke sporten. Klinkt bijna als een übersaai bestaan hè? Door een bewust leven te leiden, hoop ik dat ik mijn lijf gezond houd zodat het kan doen wat het moet doen. Namelijk: leven. Láng leven.

Maar dan komt het. Ondertussen krijg ik bijna bij alles wat ik eet, twijfels of dat nog wel zo gezond is. Zijn het niet de E-nummers die, naast een paar onschuldige, als sluipmoordenaars in je voeding worden verwerkt, dan zijn het wel de genetisch gemanipuleerde groenten die jou als mens als een wandelende pesticide door het leven laten gaan. Dan heb ik het nog niet over de gevolgen van de de hormonen en antibiotica in plofkippen en overig plofvlees. Blijkbaar kan ik nu dus ook beter het wekelijkse visje laten staan vanwege vermeende multiresistente bacteriën bij kweekvis die vooral uit Azië komt (zie voor de aardigheid deze bijdrage van de NOS). Nu zijn de omstandigheden waarin kweekvis in de bassins worden gehouden ongeveer net zo erg als die van de plofkip en wellicht nog smeriger omdat zij hun eigen uitwerpselen weer opeten. Het is te ranzig voor woorden.

Wat ik niet kan begrijpen is dat er bij de invoer naar Nederland niet (beter) op dit soort aspecten wordt gecontroleerd. Als je denkt in termen van veiligheid voor het volk zou je daar iets van kunnen vinden. Moet ik nog beter dan ik al doe de etiketten ontcijferen? Mijn conclusies trekken of ik iets in het schap moet laten liggen of dat ik het naar mijn idee veilig kan eten? Je zou er toch vanuit mogen gaan, dat wat er in de winkel ligt, jouw gezondheid niet mag schaden. Nu niet en niet op de lange termijn.

Ik wil mijn eigen keuzes kunnen maken. Het wordt tijd voor een stulpje met een lapje grond, waarop ik mijn eigen groenten kan verbouwen, met een paar scharrelende kippen, konijnen en een gezellig hangbuikzwijntje. Nu hoop ik alleen dat mijn lief als een echte kerel de nek van die kip wil omdraaien en het beest kan villen. Je snapt dat de rolverdeling in dit idealistische concept nog verdere uitwerking behoeft.

Yin & Yang

In het licht van de maan heb ik vannacht een tijdlang wakker gelegen. Daar is niets vreemds aan, als HSP’er ken ik de kracht van de volle maan. Ken ik de ongedurigheid die dat bij mij teweeg brengt alsook het spel dat met mijn emoties wordt gespeeld. Wanneer overdag bij volle maan ik mijn energie niet voldoende kwijt kan, weet ik dat het een onrustige nacht wordt. Het is het antwoord van Yin op Yang.

Yin, vrouwelijke energie,verbonden met de maan en sterren en planeten als Venus. Yang daarentegen de mannelijke energie en staat voor de energie van de zon, de dag, en in die zin verbonden met Mars.

Het gaat dus om de balans tussen die twee. En van die dualiteit en symboliek hou ik.  Yin & Yang, dag en nacht, zwart en wit. De uitersten tegenover elkaar, omdat het één kan niet zonder het ander kan.

Toen ik vanmorgen wakker werd,  zag ik aan een onbewolkte hemel de volle maan in het westen de stad al in het licht zetten, terwijl in het oosten de opkomende zon zichtbaar was. Stilletjes lag ik in mijn bed te genieten van dit uitzicht. Dit is mijn moment. Het moment waarop ik ook mijzelf in balans breng.