Van blikken en blozen

 

Dankzij de R in de maand is het hoestseizoen al weer een paar maanden op dreef. Reden om de keelverzachter der keelverzachters, te weten drop eens onder de loep te nemen. En nu gaat het niet om het soort drop als wel de verpakking. Noem het beroepsdeformatie: van mooie, duurzame of slimme verpakkingen kan ik genieten. Bovendien kunnen het prachtige beelddragers zijn. In dit geval bekijk ik de verpakking op gebruiksgemak, omdat we in deze tijd van het jaar allemaal wel eens met drop onderweg zijn. De grootgrutter biedt ons een aantal opties:

  • Uitdagende plastic zakken met Engelse drop (van zoet tot zout en wat daar tussenin zit)
  • Doorzichtige puntzakken, voor je zelf geschepte drop
  • Doosjes met autodrop (de parkeerwachters… die zouden verboden moeten worden)
  • Papieren zakjes met die allemansvriendjes waarvan je gaat huilen
  • Rolletjes met drop
  • Blikjes drop

En van die laatste word ik toch zo blij. Ik kan eerlijk gezegd nooit kiezen tussen Pottertjes, in dat prachtige langwerpige, hoogglanzend zwarte blikje met handig doseer-hulptussenstuk waaronder als zwarte pareltjes de potters liggen, of het simpele blozende blikje van de Diele met heuse pastilles die een mix zijn van menthol en honing. Bescheidenheid siert deze blikjes, die je zo handig in je tas kunt meenemen. Het zijn one-piece-a-moment dropjes waarbij je rustig kunt blijven doorpraten terwijl je ondertussen het dropje verlegt van onder je tong naar achter in je wang. En dat zonder te stikken.

Voor het grote graaien neem je vooral een plastic zak, waar je ongegeneerd uit blijft dooreten. En dan vooral geen puntzak, omdat je nooit onderin die punt komt. Geen kartonnen doosje want wie dat ooit bedacht heeft…  De Fishermansfriend is slechts bedoeld voor huilende mannen en vissers. Rest de rolletjes, waar je van die knullige sliertjes aan krijgt door het voorzichtig openscheuren en vervolgens uitgedroogde dropjes in je dashbordkastje hebt liggen.

Om het veldwerk even compleet te maken. Karton en plastic leveren jullie als keurige burgers natuurlijk gescheiden aan. Ik geef de kleine blikjes daarentegen een tweede leven; voor naalden en spelden, postzegels, als pillendoosje voor op reis en voor alles wat ik in dit kleinood kan bewaren.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s