Ik beken

Op de valreep van het jaar moet er toch nog iets van mijn hart. De twijfel of ik er wel  of geen  blogje over zou schrijven, heb ik maar naast me neergelegd. Sommige dingen doe je in een onbesuisde bui of weloverwogen. Dit blog past in de laatste categorie.

Voordat ik m’n vingers aan het toetsenbord vertrouw haal ik diep adem, om vervolgens in sneltreinvaart te typen:

Recentelijk ben ik toegetreden tot de garde van dames met een boodschappentrolley. Je kent ze vast wel: babbelende dames, van middelbare leeftijd, die met hun trolley vakantie- en lifestylebeursen onveilig maken. Graaiend langs de kraampjes om alle gratis meuk in hun karretje te laten verdwijnen en vervolgens op hun NS-dagkaart van het Kruidvat de rest van de treinpassagiers  te terroriseren met hun alle ruimte in beslagnemende trolleys…. Heb je dat beeld?

Ok.

De trolley is de enige overeenkomst. Nog wel. Wat zeg je? ‘Wie weet dat ik over tien jaar…..?’ NEE! NEE!NEE!

Mijn trolley is er voor de weekboodschappen en de dagjes strand in de zomer. Ik zal je vertellen waarom. Nadat ik mijn ouwe Fordje de deur uit heb gedaan, werd het boodschappen doen een risicovolle bezigheid. Balancerend met tassen aan het stuur van mijn fiets wiebelde ik mij een weg naar huis. De remkabels bungelen inmiddels als harige draadjes aan m’n stuur, als zielig bewijs van een mishandeling.

Dus heb ik mijzelf een stoere tweewieler trolley aangeschaft, waarin ik met een beetje handig inpakken bijna twee bigshoppers kwijt kan.  De super heb ik op loopafstand en het mag gezegd: ik had dit eerder moeten doen. Trots loop ik met m’n van-middle-aged-boodschappenkar over straat.  En de blikken van omstanders? Die pareer ik met een grijns. Gewoon omdat het kan.

Zo. En nu heb ik geen geheimen meer voor jullie. Dit gezegd en geschreven hebbende wens ik jullie allen een veilige jaarwisseling en een jaar waarin al jullie dromen mogen uitkomen.

Lieve groet en kus!

Meri.

Advertenties

Kerst voorbij nu goede voornemens?

Frank#HL

Kerst voorbij, de boom de deur uit en boodschappen doen voor Oud en Nieuw. Dat is wat veel mensen bezig houdt deze dagen. Mij niet. Mijn hoofd loopt over met plannen, plannen die ik ten uitvoer ga brengen. Contacten zijn gelegd, domeinnaam is vastgelegd en de eerste afspraak gemaakt.

Het plan omhelst de aanpak van het dak- en thuislozen vraagstuk op een onconventionele manier. Er zijn raakvlakken met andere instellingen en ik sluit een samenwerking niet uit. Integendeel! Samenwerking is cruciaal in dit plan. Samenwerking met gemeenten, instellingen, opvangcentra, vastgoedmensen, leegstandsbeheer organisaties.

Een soort meldpunt gaat het worden, een centraal landelijk nummer waar men kan melden als men een “roughsleeper” spot. Roughsleeper een woord uit het Engels dat de doelgroep perfect omschrijft. Buiten slapen is fijn als je op een camping staat in Italië metmooi weer en een heldere hemel. Buiten slapen omdat het moet, omdat je door omstandigheden je…

View original post 214 woorden meer

Kerstboodschap

 

Al voordat Sinterklaas het land uit is, hoor ik de mensen om mij heen klagen over de naderende viering van Kerstmis en Oud & Nieuw. Voor velen onder ons ‘verplichte nummers’ met jouw of mijn familie waarmee het einde van het jaar een periode wordt van moeten, stressen, verwachtingen en teleurstelling. Voordat Kerstmis tot een uitgebuit commercieel product werd geëxploiteerd, was het een traditionele viering. Een viering voor zingeving vanuit het geloof, of simpel vanwege de zonnewende. De viering stond in het teken van extra aandacht voor elkaar en extra aandacht voor de maaltijden. Zo ontstonden traditionele gerechten als Kerstbrood en feestelijke kerstmenu’s.

In het laatste decennium is december een maand geworden waarin we elke extra ontvangen euro tweemaal uitgeven om in de tweede week van januari ons af te vragen hoe we het einde van de maand te halen. Een maand waarin we elkaar overladen met cadeau’s, met teveel eten en met bezoek dat je liever niet aflegt. Ik vind dat jammer.

Op zich is het geven van een cadeautje een mooi ritueel. Het is een uiting van liefde, of waardering, het kan werken als goedmakertje of om iemand naar je hand te zetten. Dat laatste is niet leuk, maar het gebeurt.

Een cadeau, met zorg en liefde uitgezocht, zal vaak ook als zodanig worden ontvangen. Hoe anders is de realiteit. De december -Feest-maand is over-gecommercialiseerd . Gevoed door reclame en volgzaam als makke schapen, overladen we elkaar met in de haast aangeschafte overbodigheid die ons vreugde in het leven zouden moeten schenken….. spullen van korte levensduur of erger, iets wat je niet leuk of mooi vind. En daar komt dan meneer schuldgevoel om de hoek kijken, want ondankbaar omdat  je weet dat een ander z’n best heeft gedaan, zijn kostbare geld aan jou heeft uitgegeven etc. etc. Al met al worden we er niet vrolijker door of gelukkiger van.

Het is een rare vicieuze cirkel, die we kunnen doorbreken door te stoppen met het hebben van verwachtingen. En naar mijn mening begint dat met gewoon minder te wensen. Het is niet alleen Kerstmis, maar Pasen, Valentijnsdag, Vader- of Moederdag. Allemaal momenten waarop we gepusht worden tot aankopen terwijl we voorbij gaan aan het belangrijkste: oprecht tijd en aanwezigheid met iemand willen delen.

Het is niet dat ik viering van bepaalde dagen onzin vind. Mijn mama vond het niet leuk als ik met Moederdag er niet was, geen kaartje stuurde of op andere wijze aan deze onzinnigheid vorm gaf.  Terwijl ze heel goed snapte wanneer ik haar uitlegde dat mijn waardering en liefde voor haar niet afhankelijk was van een voorgeschreven dag. Haar blijdschap daarentegen wanneer ik onverwacht met gebak voor de deur stond, dat moment was onbetaalbaar en onvergetelijk. En daar gaat het wat mij betreft om.

Dus terug naar Kerst of verjaardagen. Het met een geforceerd blij gezicht aannemen van cadeautjes die ik niet gebruik, die niets aan mijn leven toevoegen en wel een plek moeten krijgen, kastruimte in beslag nemen… nee. Daarmee maak je mij niet blij. Doe mij oprechte belangstelling en aanwezigheid.  Een goed gesprek tijdens een eenvoudige maaltijd. Of een wandeling. Een mooie film. Doe mij je tijd. Die is onbetaalbaar.

Ik wens jullie liefdevolle feestdagen.