Moe

Moe word ik ervan. Moe van het altijd maar moeten hebben van keuzes. Vanmiddag dacht ik even een blik verf te halen, maar eenmaal binnen bij de lokale doe-het-zelf zonk me de moed in de schoenen. Een gebrild en gebeugeld hoofd kwam me vriendelijk te hulp. Zonder mijn behoefte te snappen, kwamen zijn woorden als een waterval aan kennis over me heen. Hij ratelde maar door en door als was hij de wand vol kleuren zelf. Omdat bruin met rood warmer is dan bruin met blauw. ‘In de samenstelling dan hè, mevrouw’. Ik knikte en zocht een uitvlucht. Mompelde iets van ‘over nadenken’ en vluchtte de winkel uit.

Hoeveel keus en variaties hebben we nodig? En waarom? Dat is nog de meest cruciale vraag. Loop eens bij onze grootgrutter AH XL naar binnen en kijk voor de aardigheid in het pad naar het assortiment koffie en thee. Over het scala aan toetjes zal ik maar niet eens beginnen.

Ik weet wel iets van marketing, over de breedte en de diepte van je assortiment. Maar kom op zeg! Zijn we niet een beetje ontspoord door te geloven dat we ons hierdoor kunnen onderscheiden? Van wie eigenlijk? Ongeacht afkomst of huidskleur eten, slapen, werken we (of niet), hebben we lief of maken we bonje. En al die franje erom heen, of je nu mokka  of cappuccino op je muur smeert, groene thee drinkt van de Appie of Pickwick, maakt echt niet wie je bent. Jij! Jijzelf alleen kan het verschil maken. Ga daar maar eens naar op zoek. Daar heb je de kleurenwaaier van de verfwinkel niet bij nodig.

Liefs, Méri.

Advertenties

Halverwege

  

Ken jij dat gevoel ook? Je hebt vakantie en die drie weken lijken eindeloos te duren. Totdat je halverwege bent. Opeens lijken de dagen in de tweede helft van je vakantie minder uren te hebben. Alsof de tijd een tikkie sneller tikt.

Of neem vandaag, woensdag. Hoor jij ook tot de groep mensen die blij is dat de week alweer op de helft is? Dat het weekend nadert?

Over leeftijd wil ik het al helemaal hebben. Want het ene moment zit je nog een gezin te plannen en carrière te maken en het andere moment ben je zowaar middelbaar te noemen. 

Ik doel niet alleen op het begrip tijd; maar denk ook aan kilometers die worden afgelegd, of een doel om te sparen; eenmaal over die magische grens van ‘de helft’ verandert iets. Het einddoel lijkt sneller dichterbij te komen. Dat kan je een gevoel van geluk maar ook van onzekerheid geven. Het is maar net hoe fijn of niet dat einddoel is.

Zelf kijk ik graag vooruit. Plannen maken, voorpret over iets hebben en samen met m’n lief de maanden afstrepen. Maar boven alles geniet ik van vandaag, van kwetterende vogeltjes die het voorjaar inluiden en het moois dat iedere dag voor mij in petto heeft.

Mijn boodschap is een heel simpele: leef je leven vandaag en niet alleen reikhalzend naar morgen. Het leven overkomt je namelijk terwijl je allerlei plannen maakt.

Liefs, Méri.