Ajuu Senseo 


Weg d’r mee. Weg met vage ‘schuim’randjes. Weg met slappe koffie. Weg met overbodig afval. We willen de smaak van échte koffie terug. De geur van pruttelende koffie in de keuken en het zelf kunnen bepalen van sterkte en hoeveelheid. 

“Gehannes”

Wie heeft ons ooit doen geloven dat Senseo een fatsoenlijke gezette kop filterkoffie kon doen vervangen? Of nog erger: dat het in de buurt zou komen van een kopje espresso zoals ze dat alleen in Italië kunnen zetten? 

 Heb jij wel eens een huis vol visite, waarin je bezoek graag koffie wil en wat een gehannes zo’n 2-kops automaat geeft? Want getut per twee kopjes, lege waterreservoirs, opwarmtijden. Compleet gedoe. En als ik eerlijk mag zijn… voor iets dat niet eens lekker smaakt. 

Ontspullen is nodig”

Ook in Huize Morgenstond staat er naast een waterkoker, een Bialetti caffetiere, een melkschuimer, een espresso-apparaat en een Senseo op het aanrecht. Dat we hierdoor  een groot deel aanrecht missen mag duidelijk zijn. Maar er staan dus ook drie soorten koffie en een aantal doosjes met thee in de kast. Ik hou ‘smorgens van een lekkere cappuccino en s’avonds van een kleine espresso. Mijn lief is een echte koffieleut en met een slokje espresso doen je hem geen plezier. Dus voor hem dubbele pads om een flinke mok te vullen. En dan mogen de koppen weer niet té groot zijn want dan passen ze weer niet onder dat Senseoding. Je snapt: naast de mokjes en de cappukoppen en espressokopjes moeten er dus ook mokken zijn. Het is teveel van alles, realiseer ik me. En nergens voor nodig bovendien. 

Trouwe lezers zijn bekend met mijn gemak van afstand doen en consuminderen. Ontspullen is nodig. Nodig om alle overbodigheid het hoofd te bieden.Het toeval wil dat er (ook nog!) een  heus koffiezetapparaat in de kelder staat. Stilletjes wachtend om tijdens veel-visite zijn werk te mogen verrichten om vervolgens weer aan de kant te worden gezet voor… Voor wat eigenlijk? Voor het vage bruine schuim dat Senseo heet en geen koffie? Het zegt eigenlijk meer dan genoeg.

Filterkoffie it is”

Dus. Zonder te twijfelen wordt hier de filterkoffie weer in ere hersteld. Het Senseoding krijgt een tweede leven in de kringloop en de espressomachine gaat de kast in voor zo nu en dan gebruik, om ruimte op het aanrecht te geven. Het kleine Bialetti-potje mag blijven, want de losse espressokoffie gebruiken we ook voor de filterkoffie.

Geloof mij, dit wordt dit ouderwets genieten van goede koffie, terwijl we meer ruimte en minder afval krijgen tegen lagere kosten. Filterkoffie it is! 

Liefs, Méri.

Advertenties

Winkelen, een belevenis?

boodschappen

Het is al bijna geen nieuws meer. Retailers die het niet redden, nieuwe concepten uitrollen, personeel ontslaan, failliet gaan. Nu is het weer  onze huishoudelijke grootgrutter Blokker die met een nieuwe winkelformule haar suffe imago probeert op te poetsen. Jarenlang kon het in de retail niet op: grotere winkels, overnames, groei, groei, groei en maar zorgen dat de consument overstag gaat om te kopen. De grote winkelketens die tot voor kort alle centra in de steden ‘bezaten’ beginnen uit te dunnen. En om heel eerlijk te zijn: ik vind het niet erg.

Als het op winkelen aankomt, ben ik niet representatief te noemen.

Eigenlijk heb ik ontzettend de pest aan winkelen, vooral voor het kopen van kleding vanwege te duur, slecht zittend, geen fijne stof etc., bovendien word ik lichtelijk onplezierig voor m’n medeshopper wanneer voor de zesde keer de jeans zijn uit geweest om een onflatteus zittend kledingstuk te passen. Ik ben geen meeloper in woningtrends en het kopen van boeken en CD’s heb ik de laatste jaren sterk gereduceerd vanwege mijn lidmaatschap van de bieb.

Maar jammer is het wel, die uniformiteit in steden qua aanbod van winkels.  En dat vinden gemeenten blijkbaar ook, want winkelen moet meer en meer een belevenis worden. Wat zij dáár nu weer mee voor ogen hebben, wil ik eigenlijk niet weten. Carnavaleske beelden doemen zich voor me op inclusief de ballenbakken en andere ongein.

Ik ben meer van het serieuzere soort, een beetje saaie muts.

Los van het smoel van een stad, dankzij de architectuur, de aanwezigheid van wel of geen rivier of kanaal die zich door het centrum wurmt, hou ik van slenteren door een stad. Een beetje sfeer proeven. Je vergapen aan winkels met bijzondere etalages, die je uitnodigen om naar binnen te stappen. Deze sfeer krijg je niet door de grote winkelketens, de eenheidsworsten in de binnensteden op de AAA-locaties met teveel vierkante meters.  Diversiteit krijg je door kleine, unieke winkels die zich in een nichesegment durven te begeven. Die daarmee kleur brengen in een stad vanwege hun kennis, hun specialiteit, hun aanbod.

Ik denk dat we rijp zijn voor minder. Veel minder. En veel minder van hetzelfde. Sorry Blokker, Xenos, Marskramer, uit jullie ruif hoef ik niet te eten. En zeker niet op een winkelende zaterdagmiddag.

Ja Graag! Doe mij de specialist.

Als ik dan toch op speurtocht ben, ga ik voor mooi. En naar een winkel waar ze me kunnen adviseren, mijn behoefte kunnen bepalen. Dát is de meerwaarde van deze specialisten. En nee! Dan hoef ik niet online te surfen naar een scherper aanbod. Want daar waar zij mij goed helpen, daar trek ik de beurs.

Beste citybuilders en planologen en andere geleerden, doe mij een plezier een haal die grote jongens uit je binnenstad. Zet ze, net als de outletcentra, gewoon bij elkaar buiten de stad en creëer in je binnenstad de unieke sfeer van kleine winkels, dito horeca en ambachtelijke ondernemers. Alleen dán zul je in je stad het winkelen weer tot een belevenis maken. En die te grote locaties? Daarvoor heb ik nog wel een paar ideeën. Bel gerust. Deal?