Borsten, geef ze de ruimte!

Er is iets raars aan de hand in de markt van bh’s en bikini’s. Iemand heeft blijkbaar bedacht dat die dingen allemaal voorgevormd én opgevuld moeten worden. In jargon: PADDED. Je legt je borsten in een met schuim voorgevormde BH die de dames én pront naar voren en een maatje of wat (al naar gelang de hoeveelheid opvulmateriaal) groter doen lijken. Ieder zijn smaak maar ik ben toch echt van de generatie zacht stofje, mooi kant, goede pasvorm (dus niet voorgevormd)  en ja als je het koud hebt óf opgewonden bent, is dat zichtbaar. Dûh, spannend hè?!

Met de grote fake bra’s heb je niks van dit alles. Je borsten zitten opgepushed in een verstevigd fort, ongenaakbaar terwijl de contouren en decolleté toch best een andere boodschap uitdragen. Ik vraag mij af  waarom, want ‘alles’  zit verstopt (achter opvulling) is niet wat het lijkt (kleiner) maar wil blijkbaar wel wat anders doen lijken. Volg je me nog? Dus beste mannelijke lezers vinden jullie dit nu echt sexy? Nog even los van de teleurstelling als de dames twee maten kleiner blijken te zijn … 

M’n grootste verbazing gaat tot aan badmode waarin ook de padded tops de markt bepalen. Ik snap er echt helemaal niets meer van. Bádmode, de naam zegt het al, is kleding waarmee je het water ingaat: een meer, zwembad of de zee. En dat doe je dan met opgepushde borsten achter een hesje gevuld met schuimrubber? 

Ik wil gewoon een bikinitop van een stofje dat niet indeukt als ik op mijn buik lig en dat met een kwartiertje droog is vanwege een dun materiaal. 

Beste lingeriezaken en grote kledingstores, doe eens normaal en hang ook gewone bikini’s en bh’s in het schap. De wereld bestaat niet alleen uit tienermeisjes die de hele handel met extra hulp gepushed en gefaked willen hebben.

Zolang er schaarste is onder mijn favo bh’s geef ik m’n borsten vaker alle vrijheid en dat is heerlijk. Prins Claus brak ooit een lans voor een stropdas-vrije wereld. Ik zeg: vrouwen geef je borsten de ruimte, bevrijdt ze uit de puriteinse harnassen en wees trots op hoe groot of klein ze zijn!

Liefs, Méri. 

Advertenties

Parkeren 


Heren ga er maar voor zitten, want…. jullie hebben helemaal gelijk. Vrouwen, auto’s en fileparkeren, alles wat daarover is gezegd en geschreven is waar voor wat betreft mijn persoon. 

Los van alle kernkwaliteiten die ik heb, is het parkeren van de auto mijn ultieme manier om de lachers van de straat over mij af te roepen. Ik presteer scheef, halve meter van de stoep of bijna tegen het huis, maar fatsoenlijk de auto wegzetten lukt mij niet.

Ik.kan.het.domweg.niet.

Nog onmogelijker wordt het wanneer de auto voor mij met de wielen óp de stoep staat (normaal bij ons, want redelijk smalle straat) en de buurman achter mij strak lángs de stoep. Dan krijg ik het voor elkaar om de auto bijna diagonaal neer te zetten. Meestal is mijn lief dan wel in de buurt om mij uit deze pijnlijke situatie te helpen.

Zo niet vandaag. Met een plek waar een vrachtauto kan staan parkeerde ik de auto ongeveer overdwars. Ik liep terug, bekeek het resultaat en startte de auto opnieuw, de opmerking van een voorbijganger hartelijk negerend. In een nieuwe poging zette ik de auto naast die van de buurman. Hup, in de achteruit.  De auto voor en achter hield ik uit beeld en zo zocht ik mijn ideale insteek. De weerstand van de stoeprand gebruikte ik voor een kleine correctie. Nonchalant stapte ik weer uit en trok stiekem een lange neus. Wát nou niet kunnen fileparkeren… 

Wens jullie een mooi weekend en durf ook eens over je eigen schaduw  te springen.

Lieve groet, Méri 

 Aleppo zeep

Ik hou van handgemaakte zeepjes. Het is typisch zo’n artikel waar ik geen moeite voor doe, maar waar ik vaak onverwacht tegenaan loop om vervolgens aan de verleiding van het kopen gewillig toe te geven. Dat kan ergens op vakantie zijn, rondzwervend in kleine, locale winkels waar mijn oog valt op pure, stoere blokken zeep. Ze mogen dan weer niet te groot zijn, want een stuk zeep moet soepel door je hand kunnen rollen (het mooiste vind ik nog altijd kleutertjes die deze vaardigheid snel beheersen). Geur speelt bij aanschaf een grote rol en tot slot moet je huid lekker gevoed worden en niet trekkerig zijn na een wasbeurtje.

De verrassing 

En zo liep ik vanmiddag bij de Turkse buurman-winkel naar binnen voor wat brood. Ik struin daar altijd wat rond op zoek naar lekker of bijzonder. Tot mijn grote verrassing zie ik achter de kassa een paar kleine kartonnen doosjes met het opschrift ‘Aleppo Zeep’. Voor de prijs hoef ik het niet te laten, sterker nog ik kan wel 3 stukken zeep aanschaffen tegenover eentje in de stad, ongeacht waar ze te koop liggen. 

Wat je moet weten

Door de oorlog in Syrië is het zeep uit Aleppo in het nieuws gekomen. Aleppo kende nl. al meer dan 1000 jaar een levendige handel in zeep. Bombardementen hebben helaas niet alleen de stad maar ook deze handel ernstig verwoest. 

Gezien de prijs was ik reuze benieuwd naar de kwaliteit van het stuk zeep en of dit koopje de felbegeerde groene binnenkant (olijf- en laurierolie) zou hebben. Thuisgekomen zette ik een groot mes overdwars in het stuk zeep en…

Binnenin het Aleppo zeep
Het zeep brokkelt iets af voordat het in tweeën splijt. Ik kijk naar het intense groen dat mij tegemoet straalt. Groen, de kleur van hoop, optimisme en vrede. In mijn hand schittert de symboliek van de schoonheid van een verwoeste stad. 

Liefs, Méri.

Mooimakerij

Alweer bijna twee jaar wonen we in ons oude huis; de statige dame aan wie we stukje bij beetje haar vergane glorie teruggeven door mooimakerij en kleine renovatieprojecten. Want hoe gaaf is het om rommelmarkten af te lopen op zoek naar spullen die bij de sfeer van het huis passen én daarin te slagen? Door elk element dat we toevoegen maken we het meer en meer óns huis, poetsen we het karakter van dit mooie pand verder op. En met elke liter verf krijgt zij haar glans terug.

Zo ook is de tuin aan onze handen onderworpen. Verwaarloosd lag zij achter het huis toen we de woning betrokken. Het verwilderde gras en de struiken vertoonden diepe sporen van jarenlange achteloosheid, de zwarte aarde schraal waarop alleen nog onkruid kon bestaan. 

Stap voor stap zijn we gaan snoeien, verwijderen en bemesten. De stekjes en zaden die mensen ons gaven, kregen allemaal een plekje. Ook de treurige plantjes van onze buurmansuper gunden we in onze tuin een verder leven. En nee, het is geen model tuin uit de glossy’s geworden, maar een tuin die volledig bij het huis past. Waar vogels, vlinders en insecten zullen vliegen, afkomende op de diversiteit die er groeit. Met de jaren zullen de kleuren mooier en de planten uitbundiger worden.

Het is een plek waar het goed is. Waar je tijd sámen en met vrienden doorbrengt. 

Ik zeg: mission accomplished.

Liefs, Méri.