Beleven of LEVEN?

We lezen het elke dag. Het vriendelijke maar bijna dwingende duwtje in de rug om ons aan te zetten tot beleving. Een stad moet je beleven, zo ook een etentje, een pretpark, online shoppen, een verzekering afsluiten. Zelfs begraafplaatsen openden recent hun poorten ter beleving ervan. Of wat denk je van het kado doen van een ‘belevenis’. Ik krijg er jeuk van.

Het is het resultaat zijn de uitwassen van de belevingseconomie.

Een belevenis is een voor mij vooral een onverwachte ervaring. Want vertel mij, wanneer beleven we nog echt een bijzonder moment? Of spannende, niet geregisseerde avonturen? Ik bedoel de onverwachte ervaringen die zowel prachtig als ruk kunnen zijn? Maar wel waardoor je een onvergetelijke herinnering hebt gemaakt en een mooi verhaal om te delen bovendien? Voor mij is het vooral ook een ervaring die als een vorm van referentie dient. Zoals het yang hoort bij het yin. Als tegenwicht voor alles wat makkelijk of moeilijk was, waardoor je leven geen flatliner is….

We spelen op zeker en reduceren ongemak

Ik beken dat het mij ook steeds vaker gebeurt: eerst de reviews lezen voordat ik iets aanschaf of reserveer. Sterren, likes, ervaringen. Ze dragen bij aan mijn besluitvorming. De bril waardoor er naar die zaken wordt gekeken en die niet persé de mijne zijn, vervlecht zich langzaam in mijn wereldbeeld.

En zo speel ik op zeker. Reduceer ik de ruimte voor slechtere ervaringen, want mijn tijd en geld zijn schaars en ik wil het beste, toch…..?

En het is hier dat het begint te schuren. Alle adviezen, de aannames van wat ik wil of leuk vind.

Ik word gepamperd door Spotify omdat als ik A leuk vind, B ook wel leuk zal vinden. En dat mensen die dít kopen dát ook hebben gekocht. En dan blijkt dat als je dit punt hebt bereikt, langzaam het één voor het ander gaat uitsluiten. En dat is geen vrije wil, dat is een algoritmisch gemak. Een valkuil.

Je loopt achter een kudde aan waar jij misschien (het kán, maar is niet vanzelfsprekend) toch niet thuishoort.

Het is zoals Anthony Bourdain in een interview ooit aangaf dat je de grote publiekstrekkers in de steden moet mijden. Het lef moet hebben om af te wijken van wat iedereen doet en daardoor beloond te worden met bijzondere ervaringen.

Je maakt weer ruimte voor serendipiteit. Je hebt iets gevonden waarvan je niet wist dat je het zocht.

Dus… daarom stap ik af en toe uit de internetbubbel. Luister ik vaker naar nieuwe muziek en haak ik niet na 10 seconden af, wil ik vaker eten bij een tentje zonder TripAdvisor te raadplegen, ben ik wat minder online en spendeer meer tijd met m’n dierbaren of gewoon in m’n uppie met een boek.

Dat is beLEVEN ☘️

Advertenties