De ouderwetsche slager

Misschien is Covid-19 voor mij wel de trigger om de kleine buurtslagerij vaker te bezoeken. Of is het toch dat latente gevoel van onbehagen wanneer ik opnieuw een stuk – in plastic verpakt – waterig supermarkt vlees in m’n zorgvuldig…? gereinigde winkelmandje leg? Het zwarte plastic bakje met het zompige luiertje onderin om het ‘vleesvocht’ op te vangen staat me tegen. De ingrediënten op stickertje achterop nog meer. (Waarom is er zetmeel en suiker toegevoegd aan mijn vlees?!) En als je eisen stelt aan de kwaliteit van je voeding, steun dan vooral de lokale ondernemer, hij verdient het. Zo ook onze ouderwetsche slager.

Deze kleine, lokale ondernemer is van een uitstervend ras. Met vrouw en zonen wordt het bedrijf gerund. Aan de muur hangen een aantal oorkondes uit begin 2000, er staan een paar potten Hak op een plank en verse eitjes worden wekelijks geleverd.

Achter de toonbank staan twee grote hakblokken met stukken vlees die ter plaatste ontbeend of ontvliesd worden. Gehakt wordt gedraaid waar je bij staat en je biefstukjes en filetlapjes op verzoek afgesneden nadat eerst de messen zijn geslepen met een aanzetstaal.

Het moment dat je door de deur naar binnenstapt, maak je een reis door de tijd en beland je in pakweg de jaren 70. Sober en een beetje sleets oogt deze slagerij. Gewoon een onopvallende zaak in een onopvallend buurtje.

In de winkel heerst rust want door alle maatregelen rondom het Coronavirus mogen er max. 4 klanten naar binnen. Buiten wacht de rest, rustig pratend met elkaar. De slagers hebben geen haast. Broodbeleg wordt vers afgesneden en kunstig in een papieren zak gevouwen. Met volleerde hand wordt een slag in de verse worst gedraaid en in een plastic zak (ja, dat dan weer wel) geschoven, waar eerst de lucht wordt uitgeperst voordat er een fraai gedraaide knoop in wordt gelegd.

De kalme en zekere bewegingen van de mensen achter de toonbank stralen een rust uit die als een luie deken over je heenvalt. Hier geen schreeuwende weekaanbiedingen. Geen reclame, noviteiten, fancy recepten. Gewoon eerlijk vlees. What you see is what you get.

Het is het hele plaatje van de met zorg gekozen dieren die geslacht worden. In Italië noemen ze het mooi km zero. Dichtbij huis.

Het is het ambachtelijk slagers vakmanschap wat deze mannen laten zien. De kunst van het zelf worst maken. Je het juiste advies kunnen geven welk stuk vlees je nu voor dat lang garende gerecht nodig hebt.

We moeten die kennis en het vakmanschap koesteren. Daarom lieve lezers is vlees kopen bij een ambachtelijk slager nodig. Voor een beter dieren welzijn, voor het behoud van het vak maar bovenal voor je eigen gezondheid.

Stay safe. Stay healthy. En koop lokaal.

Liefs, M.