Van dikdoenerij en experts

Af en toe schep ik er genoegen in om een lifestylebeurs te bezoeken. Een beetje ideeën opdoen voor in huis vind ik altijd leuk, nog leuker is het publiek dat er rondloopt te observeren in de interactie met elkaar en de standhouders.

Nu vind ik dit soort beurzen meestal een hoog bla bla gehalte hebben wat gevoed wordt door de experts die er rondlopen. Stiekem lach ik wanneer iemand zich een overbodige bakvorm, olie-vernevelaar of ander gadget laat aanpraten. Nog mooier zijn de argumenten die zij zichzelf voorhouden om hun aankopen te rechtvaardigen. Gevoed door de prikkels rondom ons heen leren we waarde toe te kennen aan, ja, aan wat eigenlijk?

Wanneer het op eten aankomt, zijn we behoorlijk de weg kwijtgeraakt. Onder invloed van alle kookprogramma’s en glossy’s eten de experts geen gepelde tomaten meer maar slechts San Marzano’s uit Campanië, Italië. Grif wordt er 3 euri voor een blik met drie tomaten betaald. Weinigen weten dat de grond in Campanië enorm is vervuild door illegale stort door de maffia. Ja, daar krijg je wel een pittig tomaatje van.

In het serieuze  grof-geld-werk wil ik de Big Green Egg (met vleugels!) noemen met een vanaf prijs van laten we zeggen: een maand huur van een luxe woning.  Op zo’n ding leg je natuurlijk geen speklap maar heus  knuffel-knoeien-vlees. Ook leuk voor de gadget geilers zijn espresso-apparaten waarin je koffiebonen gebruikt die een kiloprijs hebben waar ik een jaar lang thee van kan drinken. Absolute topper was toch ooit een leverancier met prachtige tuinmeubelen. De goede man deed zijn best mij te overtuigen een kleed te kopen, een  vloerkleed voor in de tuin. En dat het eigen import uit Italië was, daar kon ik slechts om lachen. Denk jij nu echt dat een Italiaan een vloerkleed in zijn tuin legt? Nee! Dat dat doen slechts malle Hollanders.

Ter illustratie een prachtig voorbeeld van Ikea 🙂 Ik wens je oprecht een mooie zondag!

 

Advertenties

Week 2: De Verleiding #BewustMinder

Hoe doe je dat? Rondkomen met € 30,– aan contanten in de knip en nog wat groenten in de koelkast? Het leek mij afgelopen week zo haalbaar. Met een twee-vingers-in-de-neus-houding startte ik dus week twee in #BewustMinder

Ik kan kort zijn. Het is me niet gelukt rond te komen. En dat voelt wel een beetje als falen omdat ik € 44,43 heb uitgegeven. En waaraan? Niet aan buitenissige, spannende of spectaculaire zaken. Gewoon aan levensmiddelen en kattenvoer. En…. dadels, in de aanbieding bij de Lidl. Grote, zacht gedroogde dadels, die ik niet kon weerstaan. Een hele kilo voor € 6,99.  Een kleine luxe die ik mezelf dacht te kunnen permitteren aan het begin van de week. En….. een treinreis (door de werkgever betaald) die mij op extra kosten heeft gejaagd omdat ik onderweg wat te eten en te drinken nodig dacht te hebben.

Afgelopen week maakt pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het is om met een gelimiteerd, klein bedrag per week rond te moeten komen. Je kunt je domweg geen enkele uitspatting veroorloven. Omdat iedere overschrijding van het budget de week erop nóg moeilijker maakt, omdat er geen vet op de botten zit om financiële tegenvallers op te vangen.  En het besef dat er legio mensen zijn voor wie een dergelijk budget geen ‘uitdaging’ maar keiharde realiteit is, maakt het wrang. Voor hen is er geen extraatje in de zin van dadels (‘omdat ze zo lekker zijn’) of dat je op het station friet en iets te drinken nodig denkt te hebben. Simpel omdat de beurs het niet toelaat.

Het is het kunnen weerstaan van verleidingen, het niet toegeven aan de impulskopen. En daar zit em nu net de kneep. De komende week ga ik in de herkansing.