Donor

Mannetjes. Wie kent ze niet? Handige mannen in je netwerk die van alles kunnen. Al dan niet breed inzetbaar of juist gespecialiseerd. De beun. Of de liefhebber die zo goed is, dat hij niet voor een professional onderdoet. Afijn. We begrijpen elkaar wanneer ik over een mannetje praat.

Mijn mannetje heet Harry. En Harry is, of beter gezegd wás de onderhoudsmonteur van mijn ouwe Fordje. Sinds zes jaar heb, of beter gezegd hád, ik een Ford Fiësta. Een afschuwelijke winkeldochter in een gouden mosterdkleur. Met ooit 150.000 km op de klok heb ik haar voor een zacht prijsje op de kop weten te tikken.

Afgelopen week stond het karretje bij Harry voor onderhoud. Zijn verontrustende telefoontje dat begon met: ‘Meer, luister eens….’ bereidde mij voor op de boodschap die ik al verwacht vanaf het moment dat de teller dik over de twee ton was gegaan.

Zijn stem klonk ernstig toen hij mij vertelde welke kosten ik zou moeten maken om het ding nog door de APK te krijgen. Grappig hoe snel je brein dan aan het werk gaat. Ik realiseerde me dat voor mijn werk er altijd een leenauto ter beschikking staat in het geval er een afspraak buiten de deur is (niet zo vaak). Dat ik de 7,5 km woon-/werkverkeer altijd, ja echt altijd, op de fiets afleg. Dat ik in het weekend graag met de trein reis, omdat ik dan ondertussen wat anders kan doen. En dat het gebruik van m’n auto de laatste jaren ernstig was teruggelopen.

Ik heb besloten de auto het onderhoud niet meer te geven en voor een prikkie op Marktplaats te zetten. En zo gebeurde het dus dat ik net op het postkantoor stond om de auto over te schrijven op naam van haar nieuwe eigenaar. Een sjacheraar die de onderdelen uit m’n haast ter ziele gaande Fiësta gaat vissen. Ongevraagd heb ik van m’n karretje een donor gemaakt die in leeftijdsgenoten zal doorleven. Ik glimlach bij de gedachte.

Het zal even wennen zijn, om geen auto voor het grijpen te hebben. Maar het voelt heel goed, zeker gezien mijn #bewustminder filosofie. En wetende dat ik geen wegenbelasting, verzekering en de pech-onderweg-hulpdienst meer hoef te betalen, vind ik eigenlijk heel bevrijdend. Stiekem geef ik het geld al uit aan écht leuke dingen.

En Harry? Ik heb gevraagd hoe goed hij is met fietsen. Want stel je voor, dat ik doordeweeks een lekke band fiets…. dan is het fijn te weten dat Harry om de hoek zit.

Advertenties