Halverwege

  

Ken jij dat gevoel ook? Je hebt vakantie en die drie weken lijken eindeloos te duren. Totdat je halverwege bent. Opeens lijken de dagen in de tweede helft van je vakantie minder uren te hebben. Alsof de tijd een tikkie sneller tikt.

Of neem vandaag, woensdag. Hoor jij ook tot de groep mensen die blij is dat de week alweer op de helft is? Dat het weekend nadert?

Over leeftijd wil ik het al helemaal hebben. Want het ene moment zit je nog een gezin te plannen en carrière te maken en het andere moment ben je zowaar middelbaar te noemen. 

Ik doel niet alleen op het begrip tijd; maar denk ook aan kilometers die worden afgelegd, of een doel om te sparen; eenmaal over die magische grens van ‘de helft’ verandert iets. Het einddoel lijkt sneller dichterbij te komen. Dat kan je een gevoel van geluk maar ook van onzekerheid geven. Het is maar net hoe fijn of niet dat einddoel is.

Zelf kijk ik graag vooruit. Plannen maken, voorpret over iets hebben en samen met m’n lief de maanden afstrepen. Maar boven alles geniet ik van vandaag, van kwetterende vogeltjes die het voorjaar inluiden en het moois dat iedere dag voor mij in petto heeft.

Mijn boodschap is een heel simpele: leef je leven vandaag en niet alleen reikhalzend naar morgen. Het leven overkomt je namelijk terwijl je allerlei plannen maakt.

Liefs, Méri.

Advertenties

Terugblik

  
Ga ik het doen, morgen? De geijkte terugblik op 2015? Het benoemen van alle successen? Gemiste kansen? Het gemis van hen die er niet meer zijn? Of benoem ik het gevonden Groot geluk? Of het ondervonden Klein leed? 

Ik weet het. Het zijn van die tradities op een doorsnee oudejaarsavond. Net zoals de oliebollen en appelflappen. 

De vraag is: doe ik er aan mee? Het terugblikken van het jaar op die laatste dag in december? 

Nee. 

Want waarom zou een dergelijke reflectie slechts zijn voorbehouden aan oudejaarsavond? Mijn lief @liefdu_it_is en ik blikken het hele jaar terug op ervaringen. Tellen onze zegeningen en houden de mensen die zijn overleden levend door hun levensverhalen te blijven herinneren en te vertellen. We halen anekdotes aan van vakanties en genieten van herinneringen. Ervaringen met een pijnlijk randje worden minder pijnlijk door er over te praten. Ook dát doen we.

Door deze regelmatige reflectie worden ook de kleine, dagelijkse gebeurtenissen benoemd. De uitgesproken verbazing van een bloeiende roos in november, het plezier dat we beleven aan klusjes in huis. Het zijn niet de grote gebeurtenissen die een jaar succesvol maken of ‘slecht’. Het is de aaneenschakeling van het zien en daarmee ervaren van die momenten die je vrolijk maken, die je het gevoel van geluk geven; noem het verwondering of vertedering, zo je wilt. En deze aaneenschakeling van klein geluk heb je nodig ter reflectie van klein leed en als krachtige motor om door te gaan bij groot leed.

Geen traditie van terugblikken dus in huize Morgenstond. En vooruitblikken? Dat noem ik dromen en dat doen we het hele jaar. Want dromen zijn de basis voor actie. 

Durf te dromen in 2016.

Liefs, Méri.