4 mei


Dodenherdenking. Geboren in een rood nest stond het herdenken bij mij thuis niet ter discussie. De tv stond aan en beelden van de Waalsdorpervlakte en later de kranslegging op de Dam stroomden de kamer in. Er werd amper gesproken over de oorlog die mijn ouders hadden meegemaakt. Wel werden op die 4e mei de emotionele wonden van vooral mijn vader zichtbaar. Dat er niet tot nauwelijks iets over de oorlog werd verteld, of wat mijn ouders hadden meegemaakt, maakte voor mij het ‘herdenken’ lastig. Stilletjes zat ik mij in die twee minuten te bedenken dat het ‘erg’ geweest moest zijn terwijl de seconden weg tikten.

Jaren later was ik bij toeval in Amsterdam op de 4e mei. Ik besloot naar de Dam te gaan. Daar stond ik tussen duizenden mensen in stilte twee minuten te herdenken. Mijn gedachten bleven hangen in de dynamiek op de Dam. Zoveel mensen, van alle leeftijden en rassen die daar met elkaar, in een onzichtbaar verbond van twee minuten stilte, stonden. 

En nu terwijl ik in een oud huis woon, dat twee wereld oorlogen heeft overleefd, hang ik na jaren weer een vlag half stok. Uit dankbaarheid. Omdat ik hoop dat dit huis in die twee oorlogen een veilig onderkomen heeft kunnen bieden aan hen die het nodig hadden. 

En in die twee minuten zullen mijn gedachten terug gaan naar vroeger. Met de flarden van verhalen die ik door de tijd heen heb gehoord,  zal ik weer even een klein meisje zijn, dat op de bank zit en naar haar ouders kijkt. Om mij te realiseren wat de Tweede Wereldoorlog met hen heeft gedaan. Om die beelden scherp te houden. Omdat we allemaal op onze eigen manier mogen herdenken. 

Liefs, Méri.

Advertenties

Waarom ik het nieuws niet meer volg

anger

Het duizelt mij soms. Al het leed in de wereld. De oorlogen, de onrust. Milieurampen. Aanslagen. Ik zit erbij en kijk ernaar. Niet bij machte wat te doen. Op twitter rollen de berichten door mijn TL met meningen, observaties. In plaats van duidelijker wordt het een brei aan informatie waar ik met mijn verstand niet bij kan. Het gaat te snel. Je wordt ingehaald door de tijd en de snelheid aan informatie. De tijd om in chronologie iets neer te zetten ontbreekt. En daarbij verdwijnt de nuance.

Ik realiseer mij dat er belangen spelen. Dat informatie gekleurd wordt overgebracht, vanuit macht,  om partijen tegenover elkaar te zetten, om eigen belangen veilig te stellen, vanwege geld. Het zijn de poppenspelers van de wereldeconomie. En de laag die er onder zit, mensen zoals jij en ik, staan aan het front, sterven, vluchten. Noem maar op.

Mijn cirkel van invloed houdt op bij mijn familie, vrienden, buren, collega’s. Daar begint het bij. Ik moest denken aan een gedicht van Lao-tse, dat ik hier wil delen. Misschien moeten we beginnen hier de wereld te verbeteren, binnen onze eigen kring van invloed.

 

If there is to be peace in the world,
There must be peace in the nations.

If there is to be peace in the nations,
There must be peace in the cities.

If there is to be peace in the cities,
There must be peace between neighbors.

If there is to be peace between neighbors,
There must be peace in the home.

If there is to be peace in the home,
There must be peace in the heart.

Lao-tse

 

Ik wens je een liefdevolle dag.

Meri