Valentijnsdag

‘Want dit was op Sint-Valentijnsdag

Als elke vogel daar zijn maatje komt kiezen’

Het is  vandaag 14 februari en ongetwijfeld zal #Valentijnsdag trending zijn op Twitter. Hoeveel anders was het eigenlijk in het hoofd van een romantische dichter in de 14e eeuw? Geoffrey Chaucer zou eens moeten weten…..

Parliament of Fowls  (Parlement van Vogels), ca. 1380-1382,[1] is een omvangrijk gedicht van Geoffrey Chaucer (1343 ? -1400) dat uit ca. 700 versregels bestaat. Het is de eerst bekende verwijzing naar het vieren van Valentijnsdag.

In ‘The Parliament of Fowls’ zien we het thema van de ommuurde tuin en de vergadering van vogels. Chaucers behandeling is behoorlijk complex. Hij maakt bespiegelingen over de wereld ‘buiten de tuin’ van Boccaccio en zijn tempel van Venus: over politiek, filosofie en standenconflicten.

Het gedicht begint met een verteller die Cicero’s Somnium Scipionis leest in de hoop er een bepaald ding (certeyn ding) uit te leren. Als hij in slaap valt verschijnt Scipio Africanus en begeleidt hem in zijn droom doorheen de hemelse sferen en naar de tempel van Venus. De verteller gaat vervolgens door de donkere tempel van Venus “met zijn friezen van de verdoemde geliefden” naar buiten in de felle zon waar de natuur een parlement van vogels heeft bijeengeroepen waarop ze allen hun partner kunnen kiezen. Drie mannelijke adelaars trachten de kandidate voor zich te winnen, maar de vogels van lagere stand protesteren heftig. Dan volgt een komisch parlementair debat dat uiteindelijk door de natuur zelf wordt beëindigd. Geen van de mannelijke arenden wint de vrouwelijke vogel voor zich.

For this was on seynt Volantynys day 

Whan euery bryd comyth there to chese his make

 

Happy Valentine!

 

(Bron: Wikipedia).

Advertenties